Hatırlar mısın o 1998 Dünya Kupası'nı? Ev sahibi Fransa, Fas'a 'Git başka kapıda oyna' dercesine adaylığı kapmış, sonra da kendi evinde kupayı kaldırmıştı. Bir de bakmışsın, turnuvaya birden 8 takım daha eklenmiş, 32 ülkeyle kocaman bir şölen olmuştu. Avrupa'dan, Afrika'dan, hatta Karayipler'den bile takımlar gelmiş, sanki tüm dünya Fransa'ya piknik yapmaya toplanmıştı. Tabii piknik yapanlar arasında en keyifli olanı Fransa'ydı, sonunda tarihinin ilk kupasını eve götürdü ya, değme keyiflerine!
Finalde, 'Sambacılar' diye bilinen Brezilya, hani şu Ronaldo'lu, Rivaldo'lu, Cafu'lu süperstar kadrosuyla favoriydi ya? Ama ne hikmetse, Fabien Barthez'in kalesine doğru düzgün bir şut bile çekemediler. Zidane kardeşimiz çıktı sahneye, bir kafayla, bir kafayla daha... İlk yarıdan 2-0 yapıştırdı. Sonra Petit de 'Ben de varım' dedi, 3-0 oldu mu sana? Brezilya sanki sahaya uyumaya gelmişti, Fransa da ilk kupasını cebine koydu. Maç başına 2,67 gol ortalamasıyla da ortalık şenlenmişti resmen. Fransa 15, Brezilya 14 gol atmış. Brezilya gol atsa ne yazar, kupayı alan Zidane'ın çocukları olmuştu!
Tabii bu turnuva sadece goller ve şampiyonlukla anılmaz, 'yaşayan efsaneler' de vardı. Mesela Lothar Matthäus ağabeyimiz, 'Ben bu kupaların hepsini bilirim' dercesine, tam beşinci kez Dünya Kupası'nda boy göstermiş. Neredeyse müzede heykelini dikeceklerdi, o derece yani! Bir de Robert Prosinecki var, bizim Kayserispor ve Denizlispor'dan da tanıdığımız. Adam resmen 'Benim milliyetim önemli değil, ben her formayla gol atarım' demiş, Yugoslavya formasıyla attı, Hırvatistan formasıyla da attı. Tarihe geçmiş, çift pasaportlu golcü gibi mübarek. Gol kralı mı kim? Hırvatistan'dan Davor Suker abimiz 6 golle tacı taktı. 'Benim de şampiyonluğum bu' dedi herhalde. Ronaldo, Batistuta falan geriden seyretmek zorunda kaldı. Demek ki neymiş? Her zaman favoriler kazanmaz, bazen de sahneye beklenmedik kahramanlar çıkar!