Şimdi gelelim memleketin gözbebeği, o anlı şanlı A Milli Takım'a. Hani şu her maçta kalp krizi geçirtip yine de vazgeçemediğimiz çocuklar... Efendim, 2026 Dünya Kupası için Amerika topraklarına, bildiğiniz tatil beldesi Miami'ye iniş yapmışlar. Tabii öyle sıradan bir uçakla değil, 'özel uçak' ha! Sanki bir futbol turnuvasına değil de, jet sosyete partisine davet edilmişler gibi. İstanbul'dan kalkıp Fort Lauderdale'e inmişler, e tabi yorgunluk vardır ama insan bir tatil beldesine inerken yorgunluğunu unutur. Önemli misafirleri de hemen karşılamışlar, Büyükelçiler, Başkonsoloslar... Her şey dört dörtlük. Otelde de bizim gurbetçiler sağ olsun, bayraklarla, tezahüratlarla bir moral depolamışlar. E tabi, o kadar yol gelinir de insan bir destek beklemez mi?
Şimdi bu kadar jet lag'li, yeni yetme çocuklar toplanmış, ne yapacaklar? Tabii ki önce bir 'ısınma turu'. Venezuela diye bir rakiple oynayacaklar 7 Haziran'da, bizim gece 01.00'de, Inter Miami Stadı'nda. Hani Venezuela'da bir futbol takımı var mıydı, yoksa sadece Latin Amerika'nın meşhur plajlarında top sektirenler mi toplandı bilmiyoruz. Sonra da asıl kamp yerine, Arizona'nın Mesa kasabasına geçecekler. D Grubu'nda ise bizi ABD, Avustralya ve Paraguay bekliyormuş. Yani anlayacağınız, 'biz bu gruptan çıkarız' sloganını söylemek için epey bir ter dökecekler. Özellikle ev sahibi ABD ile oynamak, 'rakip bizim seyircimizden çok' klişesini akıllara getirecek gibi. O maçta rakip tribünler bize tezahürat yaparsa da şaşırmayız, alıştık artık.
Montella hocamız da kadroyu açıklamış, Allah var, genç-dinamik bir kadro. Arda Güler'i, Kenan Yıldız'ı falan görünce, insan 'belki bu sefer farklı olur' diye içinden geçiriyor ama hani o 'acaba' sorusu hep bir yerlerde duruyor. Kaleciler Altay, Mert, Uğurcan; defansta Çağlar'lar, Merih'ler, Ferdi'ler... Ortada Hakan Çalhanoğlu kaptanlığında İsmail'ler, Orkun'lar... Forvette de Barış Alper Yılmaz'dan tutun Can Uzun'a kadar, topu direğe nişanlamayı seven bir dolu arkadaşımız var. Beklentimiz ne? E tabi ki her zaman olduğu gibi, 'Şampiyonluk' demeye dilimiz varmaz ama şöyle bir gruptan çıkıp üst turlara gitsek de, 'Helal olsun be çocuklar!' desek. Hadi bakalım, hayırlı uğurlu olsun bu 'Amerika Rüyası', umarız kabusa dönmez de bize bol bol sevinme fırsatı verirler. Yoksa o jet lag'in acısını bizden çıkarır tribünler, benden söylemesi!