Arkadaşlar, kahveler hazır mı? Çünkü gene Türk futbolunun o bitmeyen absürtlükler silsilesine bir yenisi eklendi. Düşünsenize, bir takım tarihinde ilk kez 1. Lig'e yükseliyor, şehir bayram yeri oluyor, herkes birbirine sarılıyor... Peki bu tarihi zaferin mimarı kim? Tabii ki teknik direktör Bülent Akan. E ne oldu şimdi? Mardin 1969 Spor yönetimi diyor ki, 'Hocam süper iş çıkardın, sağ ol, var ol... Ama artık yollarımız ayrılıyor!' Sanırsın hoca takımı küme düşürdü de, bir de nezaketen teşekkür edip yolluyorlar!
Hocanın karnesine bakıyorsun, geçtiğimiz Mart ayında takımın başına geçmiş, 10 maçta 7 galibiyet, 2 beraberlik ve sadece 1 mağlubiyetle resmen bir mucize yaratmış adam! Mardin 1969 Spor'u tarihinde görmediği 1. Lig'e taşımış. Kulüp de sağ olsun, öyle 'içten' bir teşekkür mesajı yayınlamış ki, sanki hocaya şampiyonluk priminin yerine emekli maaşı bağlayıp, ömür boyu VIP kombine hediye ediyorlar. 'Emeklerin için teşekkürler, kariyerinin bundan sonraki döneminde sağlık, mutluluk ve başarılar dileriz' falan... Klasik 'seninle yollarımızı ayırdık ama seni çok sevdik' metni işte. Sanki 'biz zaten şampiyon olacaktık, sen sadece denk geldin' der gibi bir hali var bu teşekküre, insanı düşündürüyor.
Yani anlayacağınız, bu memlekette şampiyonluk yaşatmak bazen kupa kaldırmaktan çok, kapıdan kovulmakla sonuçlanabiliyor. Bülent Akan, Mardin'in tarihine adını altın harflerle yazdırdı, ama o altın harflerle yazılan yerin kapısında 'giriş değil, çıkış' yazıyordu herhalde. Hocaya ne diyelim, inşallah bir sonraki takımı da şampiyon yapınca, orada 'teşekkür' etme sanatı Mardin usulü değil de, sözleşme uzatma şeklinde tezahür eder. Hayırlısı olsun diyelim, ne diyelim!