Yahu arkadaş, şu futbol dünyası bir tuhaf! Geçen hafta UEFA Avrupa Ligi'nde Aston Villa, Freiburg'u 3-0'la falan geçip kupayı kaldırdı ya, sen de dersin ki 'Helal olsun, iyi oynadılar.' Ama yok, işin aslı maçtan sonra çıktı meydana. Aston Villa'nın deneyimli eldiveni, bizim bildiğimiz drama sever Emiliano Martinez, çıktı dedi ki, 'Ben bu maçı kırık parmakla oynadım!' Yahu abi, koskoca finalde kırık parmakla oynamak ne demek? Bizim çocuklar antrenmanda tırnakları kırılsa 'Eyvah' diye maçı bırakır, bu adam kupa kaldırmış resmen. Tiyatrocu olsa gişe rekorları kırar, o derece!
Düşünsene, adam ısınma sırasında parmağını kırmış! Çıkmış bir de açıklama yapıyor, 'Her kötü şeyin iyi bir yanı vardır.' Martinezciğim, 3-0 kazanılan finalin ardından bu felsefeyi satmak kolay tabii. Bir de maç 3-3 bitip penaltılara gitseydi, o zaman 'Her kötü şeyin, bir de parmağım kırıkken en kötü yanı varmış' der miydin acaba? Şaka bir yana, hayatında ilk kez parmağı kırılan bir kaleci için 'topa vurduğumda ters yöne gidiyordu' demesi de ayrı bir komedi. E tabii ki gidecek, sihirli değnek mi bu? Ama yine de o gururla 'Aston Villa forması giymekten gurur duyuyorum' demesi yok mu, işte o zaman 'tamam bu çocuk şovmen ama hakkını yemeyelim' diyorsun.