Sevgili dostlar, kahve köşesinde maç muhabbetine hoş geldiniz! Bu hafta sonu yine sahalardan garip ama bir o kadar da tanıdık bir açıklama geldi. Atilla Gerin hocamız buyurmuş ki, "Fenerbahçe'den puan alacağımıza inanıyordum." Vallahi helal olsun hocam, bu inanç sistemini ben de istiyorum! Ama sormazlar mı adama, inanmakla kaç puan alındı sahada diye? Zira benim bildiğim futbol, sadece inançla değil, biraz da kaleye topu sokmakla oynanıyor sanki.
Şimdi gelelim işin felsefi boyutuna. Evet, inanmak çok önemli. Hatta bizim bakkal amca bile piyangodan çıkacağına inanıyor yıllardır, hala çıkmadı ama olsun, inancı tam! Futbolda da böyle işte. "Benim takımım Fenerbahçe'yi yener!" diye maçtan önce mangalda kül bırakmayan nicelerini gördük. Sonra bir bakıyorsun, 90 dakika sonunda skor tabelasında koca bir '0' ve hocanın yüzünde 'Aslında biz iyi oynadık' ifadesi... E hocam, bu "inanıyordum" cümlesi genelde işler istediği gibi gitmeyince dile gelir, değil mi? Hani alsaydınız, "İnandık ve aldık!" derdiniz belki.
Fenerbahçe de öyle her gelene "buyur sana puan" diyen bir takım değil malum. Hani rakip kaleci topu filelere atsa, ona bile zor puan verirler. Yani Atilla hocanın inancı dağları devirecek cinstenmiş belli ki. Ama bazen dağlar yerinden oynamıyor, skor tabelası acı gerçekleri haykırıyor. Belki de bu "inanma sanatı"nı biraz da taktik tahtasına yansıtmak lazımdı? Ne dersiniz, bir dahaki sefere biraz da "antrenman" ve "taktik" sanatına inansak mı? Şaka bir yana, bu açıklamalar da futbolun tuzu biberi işte. Yoksa ne konuşacağız maç sonrası kahvede!