Eyy ahali! İskoçya'da 'Acaba?' dedirten o meşhur anlar yine yaşandı, yine bitti. Hearts diye bir takım var ya, hani şu yıllardır Celtic ve Rangers'ın gölgesinde yaşayan... İşte onlar bu sezon bir şeyler başarmış, son haftaya lider girmişlerdi. Bütün İskoçya, hatta dünyanın o köşesindeki futbol romantikleri 'Belki bir Leicester City hikayesi daha mı?' diye heveslenmişti. Ama nafile canım, nafile... Celtic Park'a gidip Celtic'i yenmek öyle kolay iş mi? Hele ki şampiyonluk maçında!
Maç başladı, Hearts'tan Shankland topu ağlara yolladı, dakika 43. 'Ooo, aha! Geliyor gelmekte olan!' diye herkes hopladı. Ama Celtic dediğin de Celtic yani, şaka yapar gibi 2 dakika sonra penaltıdan Engels'le cevabı yapıştırdı. Hani 'Heveslenme aslanım, biz buradayız' der gibi. Sonra maç gitti geldi, herkes 1-1 bitti, puanlar paylaşıldı mı derken, sahneye çıktı Maeda! Dakika 87'de ağları havalandırdı, 'peri masalı bitmiştir' dedi. Yetmedi, 90+8'de Osmand son darbeyi vurup skoru 3-1'e getirdi. Resmen 'uyumadan önce dişlerinizi fırçalayın' der gibi.
Sonuç? Celtic 82 puanla şampiyon, Hearts 80'le ikinci. Yani hani o 41 yıldır süren Celtic-Rangers hegemonyası varya, ona yine bir 'dur' diyemediler. Vay efendim Leicester City gibi olacaklardı... Oldu mu? Olmadı. Hani 40 yıl önce de son haftada Celtic'e kaptırmışlardı şampiyonluğu, hatta Dundee'ye yenilerek. Tarih tekerrürden ibaret derler, evet, İskoçya'da bu durum 'Hearts şampiyonluk umutlanır, Celtic şampiyon olur' şeklinde tekerrür ediyor.
Alex Ferguson zamanında Aberdeen'den sonra bir gelenek oluşmuş resmen: 'Celtic ya da Rangers şampiyon olur, gerisi izler.' Çok da şaşırtıcı değil aslında, ama yine de içimizden bir parça 'yazık oldu' demeden geçemiyoruz, tabii kahvelerimizi yudumlarken.