Şimdi efendim, Real Madrid'de öyle bir şeyler oluyor ki, insan 'Bunlar futbol kulübü mü, yoksa bizim mahallenin kahvehanesi mi?' diye şaşırıyor. Valverde ile Tchouameni abilerimiz sahanın ortasında 'kanka, şurayı sen tutmadın' diye birbirine girmiş, sezon da kupasız bitmiş. Eh, durum vahim olunca tabii bizim Florentino Başkan da çıktı, 'Beyler, koltuğu sallanıyor, hadi erken seçime gidiyoruz!' diye ferman buyurdu. Resmen kolesterol krizine giren amcaya bypass ameliyatı yapılıyor, o derece yani!
Başkan bir yandan 'aman canım erken seçim falan', diğer yandan da Alvaro Arbeloa'yı kenara itip 'Gel bakalım Mourinho, şu takıma bi el at da eski günlerimize dönelim!' diye haber yolluyor. Yani anlayacağınız, gemi su alırken kurtarma botu yerine süper lüks yat arıyorlar. Mourinho da 'Acaba bu Real bana yeniden mi bakar?' diye kapıda bekleyen eski sevgili gibi, durumu izliyor herhalde. Tam bir dizi senaryosu mübarek!
Tüm bu kaos, bu curcuna, bu 'kim kime dum duma' halinin ortasında, bizim Arda Güler çıktı sahneye. Hani o yaz başında 'transfer etti, etmedi, alırlar mı, satarlar mı' diye dilimizde tüy biten çocuk var ya? İşte o Arda, Nisan ayında öyle bir oynamış ki, Real Madrid'in resmi sitesi bile 'Aha! Pozitif bir haber bulduk, hemen duyuralım!' demiş gibi. Adam, kulüp yangın yeriyken 'Ben Ayın Oyuncusu oldum, haberiniz olsun!' dercesine, ortalığı bir anda aydınlatıvermiş. Beş maç, Bayern'e Şampiyonlar Ligi çeyrek final rövanşında iki gol! Yahu o maçta Bayern'e atılan goller mi kaldıydı, Arda'mız atmış! Resmen 'benim hakkım yenmez' demiş.