Şu Aykut Kocaman da tam bir futbol felsefecisi çıktı arkadaş! Fenerbahçe'nin olağanüstü genel kuruluna oyunu atmaya gelmiş, çıkışta mikrofonu görünce başladı derin mevzulara dalmaya. Diyor ki, "Fenerbahçe'nin bana ihtiyacı olursa, hiçbir ön koşul olmadan, bütün vücudumla gelirim!" E tamam da hoca, devamında öyle bir cümle kurdu ki, sanki "inşallah o gün hiç gelmez, çünkü gelirse büyük işler batmıştır" der gibi: "İnşallah bana ihtiyacı hiç olmasın, Fenerbahçe hep yükseklerde kalsın!" Yani bir yandan 'hazır kıta' modunda, diğer yandan da "aman tanrım, beni çağırmak zorunda kalmayın" diye dua ediyor. Bu nasıl bir fedakarlık, nasıl bir ironi... Ya bir de hala teknik direktörlüğe devam ettiğini, ama "kendi koşullarımda" çalışacağını belirtmiş. Herhalde otelde kalacağı oda, yemek menüsü falan da kendi şartlarına uygun olacak, malum hoca kolay beğenmez!
Fenerbahçe'nin yıllardır şampiyonluk görememesine gelince... Aykut Hoca hemen klasiği patlattı: "Saha dışı meseleler!" Hem de ne meseleler... 3 Temmuz darbesinden bugüne kadar gelen, bitmek bilmeyen bir süreçmiş bu. Anlaşılan o ki, takım otobüsü yolda gidiyor, maçlar oynanıyor ama arka planda birileri sürekli takımın ipini çekiyormuş. İşin komik yanı, hoca 40 yıllık tecrübesiyle son noktayı koydu: "Başarının aslan payı, önce başkanların ve yönetimlerindir!" Vay be, biz de oyunculara, hocalara sarılıyoruz boşuna! Meğerse işin sırrı başganlarda ve kurmaylarındaymış. Hoca, "Yönetimler, antrenörlere ve seçimlerine saygı gösterirler, destek verirlerse başarı gelir" diye de ince ince ayar çekmeyi ihmal etmemiş. Herhalde "bana saygı göstermediniz, bak noldu" demek istiyor ama direkt söylemiyor, alttan alttan vuruyor.
Geçmişe dönük eleştirileri de tam bir futbol tarihçisi edasıyla sıraladı Aykut Hoca. Yedi yıllık şampiyonluk hasretinin ilk 3-4 yılında kadro yetersizlikleri ve "yanlış dokunuşlar" varmış. Son üç yılda ise kaliteli kadrolar ve büyük yatırımlar yapılmış ama gel gör ki yine olmadı. "Bu sefer de yönetimlerin doğru zamanlardaki doğru davranışları belirleyici rol oynuyor" diyerek yine topu yönetimin kucağına bıraktı. Yani ortada iyi kadro var, para var ama birileri hala doğru davranamıyor! Eh, hoca da kendini göstermiş, "seçenek dahi olamamak tuhaf bir durum" diye sitemkar bir şekilde, "Beni neden düşünmüyorsunuz?" diye sorar gibi oldu. Belki de bu açıklamalardan sonra arayan olur ama hoca zaten gelmek istemediğini de her fırsatta vurguluyor. Sanki "bana ihtiyaç duyulmasın diye dua ediyorum ama darda kalırsanız arayın, gelirim (ama ne kadar darda kalırsınız ki beni arayasınız, neyse ben gene de geleyim)" tadında bir karmaşa içinde. Anlaşılan o ki, Aykut Kocaman'ı anlamak için sadece futbol bilgisi değil, biraz da sosyoloji ve psikoloji bilmek lazım!